Dlaczego kilkuletnie dzieci mają bujną wyobraźnię?


Kilkuletnie dzieci często opowiadają niewiarygodne historie. Osobiście spotkałam się z tym nie raz. Dlaczego tak się dzieje? Czy takie zachowanie jest powodem do zmartwień? Jak reagować na zmyślone opowieści?
Jednym z elementów prawidłowego rozwoju dziecka jest fantazjowanie. To kolejny etap, który nasze dziecko osiąga. Fantazjowanie jest typową czynnością dla dzieci w przedziale wiekowym od dwóch do pięciu lat. Co jest przyczyną takiego stanu rzeczy?

Dla dziecka życie w świecie fikcji jest czymś normalnym. Dzieje się tak, ponieważ świat przedstawiony w bajkach im to pokazuje. Mówiące autka czy zachowujące się jak ludzie zwierzątka lub też inne wyimaginowane postacie - to widzimy w filmach lub książkach dla najmłodszych. Wszystkie te bodźce wpływają na wyobraźnię. Dlatego też kilkuletnie dziecko ma trudności w oddzieleniu rzeczywistości od fikcji. Dla maluszków może być jeszcze za trudne do zrozumienia, że  ich bohaterowie z bajek nie istnieją naprawdę. Przecież są one tak bardzo realne, że ciężko kilkuletniemu dziecku uświadomić sobie, że to co widzi, bądź to co jest mu czytane to fikcja. Dlatego też nie ma się co dziwić, że dzieci mieszają ze sobą świat realny z bajkami. Takie zachowanie jest naturalne. Także zdania dzieci typu: "Mamo, moja lokomotywa też już idzie spać." to typowe.

Kiedy jednak powinniśmy zacząć się martwić? Kiedy fantazja dziecka może być niebezpieczna?  Jest kilka aspektów, które są niepokojące. 


Pierwszym z nich to zamykanie się dziecka na inne osoby. Maluchy, które wolą swoich wyimaginowanych przyjaciół niż zabawę z rówieśnikami jest niepokojącym objawem. Traktowanie postaci nierealnych za najważniejszych w swoim życiu jest oznaką, że dziecko ma źle wypełniony czas. Wtedy trzeba się zastanowić gdzie tkwi błąd. Być może nie ma kontaktu z innymi dziećmi, a może jest źle traktowane przez grupę w przedszkolu? A my dorośli czy wystarczająco dużo poświęcamy uwagi dzieci? Tak też może się dziać, gdy rodzice są nazbyt rygorystyczni wobec swoich pociech.  


Drugim równie ważnym jest, aby nie bagatelizować to co dziecko mówi. Czasami w jego wyimaginowanych historiach kryje się nieprzyjemna historia. Mam na myśli np. "Ciocia z przedszkola mnie biła", albo "Ona ciągle na mnie krzyczy". w takiej sytuacji najlepiej delikatnie wypytać dziecko o szczegóły, bądź porozmawiać z inną mamą, której dziecko uczęszcza do tej samej grupy przedszkolnej. Lepiej wybadać sytuację niż pozwolić na to, aby ktoś skrzywdził nasze dziecko. Oczywiście czasami to może być kłamstwo ze strony dziecka, ale ja uważam, że lepiej dmuchać na zimne i każdy taki sygnał zbadać, aby uniknąć tragedii.


Trzecim aspektem, na który musimy uważać to super moce bohatera. Załóżmy, że nasze dziecko uwielbia postać, która umie latać. I nagle usłyszymy od dziecka, że ono ma takie same super moce jak jego bohater i też będzie latało.... Wtedy z pewnością nie możemy bagatelizować słów dziecka, ponieważ może mu przyjść do głowy pomysł typu: jak skoczę ze zjeżdżalni to nic mi się nie stanie, ponieważ mam niewidzialne skrzydła. Oczywiście trzecia opcja jest najmniej prawdopodobna, ale lepiej też brać ją pod uwagę.


Wyobraźnia dziecka ma nieograniczone pokłady pomysłów. W przypadku kilkuletnich dzieci zacieranie się świata realnego z fikcyjnym jest na porządku dziennym. Dopóki fantazje dzieci nie wpływają na ich bezpieczeństwo oraz więzi międzyludzkie to nie mamy powodu do obaw.








8 komentarzy:

  1. Oj te super moce - tyle słyszało się w tym temacie. Po prostu trzeba być czujnym i uważać :) No i rozmawiać z maluchem :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Masz rację. Dialog z maluchem jest bardzo ważny i tłumaczenie, że to co dzieje się w bajkach to nie jest realistyczny świat.
      Pozdrawiam :)

      Usuń
  2. Szkoda, że ta wyobraźnia nie zostaje nam do końca życia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ale w każdym z nas trochę z dziecka zostaje :)
      Pozdrawiam :)

      Usuń
  3. Dziecięca wyobraźnia to coś wspaniałego. Moim zdaniem dopóki nie wiąże się z niebezpieczeństwem dla dziecka nie ma potrzeby z nią walczyć. W końcu prawdziwe jest to w co wierzymy, że istnieje na prawdę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Masz rację, dopóki nic złego się nie dzieje, to wyobraźnia dzieci jest niegroźna :) W końcu każdego z nas czasami ponosi wyobraźnia :)
      Pozdrawiam :)

      Usuń
  4. Dzięki takim zachowaniom, dzieciństwo jest wyjątkowe i jest co wspominać.

    OdpowiedzUsuń

Zabawa dla dzieci - Gąski, gąski do domu

Lubię wykorzystywać do zabawy gry z mojego dzieciństwa. Są one ponadczasowe, a do tego Adaś świetnie się przy nich bawi. Ostatnio częst...

Copyright © 2014 Magda i Adaś :) , Blogger